kafa yapan sut

Pazar günü saat nerdeyse 4, bense inatla yatağımdan çıkmadım haLa. bgn fonda kings of convenince var, onlar ve yarattıkları bu hüzünlü huzurlu pek garip ruh hali içnde kaybolan ben varım… ha birde porselen.

NOIR DESIR\Le vent nous portera
Yükleyen maloubrujita.

..gel git…gel git… yorgun düşüyor yavaş yavaş…gel git..gel git… ruhu isyan ediyor artık, özgürlük için tırmalamakta bedenin duwarlarını….gel …git…gel…git…. umutsuz biraz ama derinlerde bi yerlerde kalan umut kırıntıları var işkence eden ona, hüzülü ama maskesi var gülen, kapana kısılmış aslında sahte özgürlüğünün ardında, zıtlıkların arasında varlığını sürdürmeye çalışırken ruhu kayboluyor orda….hep aynı gel gitlerin kucağında…aynı gel git….gel….git

garip bi şekilde sunuyor bu aralar hayat gerçekliklerini , gittiğim yolun fazla iyimser olduğunu kısmen acı bi şekilde gösteriyor bana..ve ben elife diyorum ” sanırım büyümek böyle bişey…”. nekadar da değiştiğiimizi düşünüyoruz elifle kafa kafaya vermiş kahve dünyasında kahvelerimizi yudumlarken… eski iyimser, incelikli, detaycı, çocuk hallerimize biraz da özlemle bakıyoruz aslında, büyümek böyle bişeydiyse kötüymüş diye düşünüyoruz… nasır bağlıyor gibiyiz çünkü, duvarlarımız kalınlaşıyor giderek, ışık girmez oluyor içeri artık… çünkü gözleri kör etmekten başka bişey yapmıyo artık o ışık, eskisi gibi diil… ama biraz polyanna olmak gerekirse hala şaşırabliyorum yaşadıklarıma,insanlara; hala gözümü dikip duwara karşı oturabiliyorum 1 saat uyuşmuş bir beyin kırık bir kalp ve üstüne kocaman bir şaşkınlıkla… korkum yakında o acıyı bile hissedemicek olmak … o zmanlar da oldukça yakınımda sanki ama bundan size ne aslında bu hayatla benim aramda bişe.

anahtar sesi.. gelen irem sana bişi getirdim der…
”- oleyy tatlı bişi olsun…”
irem kutuyu bi açar çilekli çikolatalı hindistancevizli waffle karşımda….
en güzel bişiye dönmekte gün…hemde pazar gününün kasvetine inatla.
afiyetler bana.